M.Y.O.H.

henaku. nakigulo ako kagabi sa rockwell dahil sa tsinelas addict na si jay. sabi ko dati, hinding-hindi kikita sa akin ang havaianas na yan. jusko, tsinelas for one-kiyaw?! hindi makatarungan!

pero hayun, when in rome daw, do as the romans do. palusot ko na lang yan. natuwa naman kase talaga ako dun sa Make Your Own Havaianas event na yan. kaya hayan, my first pair of havs, black sole with red strap, with matching nationalistic pins: philippine map, Noypi and bora (basta beach sya, anubah.).

i wore them kanina during the service management workshop. when it was my time to present our group's output during the workshop, nag-side comment si taselle ng, "with his new slippers." na kinorek ko naman ng, "with his new, customized and personalized slippers." haha.

sa sobrang pagkamangha ko, may tina-target tuloy akong isa pang combination. royal blue sole with orange straps. aren't you reminded of something? haha.

glue boards and tracking powder

if they are movie stars, they'd be my favorite loveteam. baka nga ipagtayo ko pa sila ng fans club.

teka, masyado atang cheesy yun.

ang point ko lang naman, both of these items have been my mightiest weapons in getting rid of house pests.

actually ang talagang target ko lang eh yung mga daga. ewan ko ba kung bakit may factory yata ng bubwit dito sa compound. at ang mas nakakainis nyan, matatalino talaga ang mga daga. they learn their lessons easily. once mag-succeed ka sa isang strategy at may mapatay ka sa mga kasamahan nila, the next time, hindi na yan uubra with the rest of the pack. kailangan mong maging creative with your next strategy, otherwise mabibigo ka lang. or worse, they start strategizing about their revenge on you, your food, your shoes, your clothes.

i wish i could say that to some people too. (ganda ng segue ko no? haha.) i just want to make a rundown of some personalities na gusto kong idikit sa glue boards or painumin ng tracking powder shake. sobrang nakakairita na minsan.

1. mga taong maiingay. kumakanta ng pasigaw. naguusap ng pasigaw. nagpapatugtog ng music ng sobrang lakas. wala naman tayo sa raon, di ba?

2. mga freeloaders. hindi na kailangan i-explain.

3. mga spoiled brats sa opis. (niño, fill in the blanks. haha.)

4. mga paligoy-ligoy kausap, that you end up getting confused and later on pag nagkamali ka ng intindi, kasalanan mo pa.

5. mga malabong kausap.

6. mga taong atache case. (mga atat. yung hindi makapaghintay.)

7. mga paimportante. lalo na kung hindi naman kagandahan.

8. mga palautos. (abby, pramis, hindi ikaw ito. haha.)

9. mga taong nagsasampay ng kilikili nila sa balikat mo habang nagsisiksikan kayo sa loob ng mrt or lrt. eeewwwness!!!

10. mga mapanghimasok sa civil status. bakit kase pinoproblema ang pagiging single ko at 25. (uhm, 8 years na akong 25 as of this writing.)

11. mga taong nagpapaabot ng pamasahe sa jeep at a time na kakailanganin mong punasan ang kahabaan ng upuan gamit ang plastado mong office slacks para lang maiabot mo sa drayber yung pamasahe nya. (hindi ko talaga natiis nung isang beses, sinagot ko yung aleng mukhang masungit ng, "eh hindi ko rin po abot e." ayun, sya ang nagpunas ng upuan.)

12. mga hindi nagiisip. oops, that was a bit cruel. rephrase natin. uhm, mga hindi nagiisip. (ay, ganun talaga e. may tao talagang ganun, lalo sa trabaho.) ang sarap nyong regaluhan ng iodized salt sa pasko.

13. mga german na pa-baby. (managers na sobrang dependent.) sabi nga ni marya, "i don't need a parasite!"

14. mga feeling close. oo naman, nagkangitian lang tayo kahapon, uutangan mo na ako ngayon. sobra ka naman. (eksadsh lang.)

15. mga GG. hindi po isda yan. yung mga gwapu-gwapuhan at ganda-gandahan. yung mga tipong kung makaarte, kala mo kung sinong beauty queens at hunk actors. (may salamin sa harap ko habang tinitipa ko yang part na yan.)

16. mga reklamador. nyeta. nung pinanganak ka nga, hindi kami nakareklamo eh.

17. mga langaw sa ibabaw ng kalabaw. hay, nakakatakot ang mga ito.

18. mga kontrabida. or, nagbibida-bidahan.

19. mga masahistang tamad. at magaspang ang kamay. (haha. may kasama pang lait.) pressure ang hanap ko sa masahe, hindi gaspang ng kamay. try mo kayang pa-footspa ang kamay mo? haha.

20. mga chismoso at chismosa. hindi po totoo yung chismis. wala po akong sex video, pramis. wala pa, as of the moment. lol.

naku, mamumulubi pala ako kung lahat sila bibilhan ko ng glue boards at tracking powder. i guess all we need to do is to learn how to co-exist.

pero ganunpaman, gusto ko pa rin i-wish na sana wag tayong magkasalubong.

kapendicitis

no, there's no typo there.

for lack of a known medical term, i am coining a new word to call my sickness. if it indeed is a sickness in the medical world.

kapendicitis. n. a condition wherein a stubborn person, despite having unpleasant symptoms of hypertension and abnormal uric acid levels, refuse to shy away from coffee, which has been identified as a major source of these symptoms. adj. form, kapendicitic.

bakit nga ba ang hirap umiwas sa kape?

a. sabi kase ni tweety de leon, rich daw ito sa antioxidants. somehow, may mga certain websites na nagsasabi ng ganito din. unless pinaglololoko lang nila tayo.

b. ikaw na ang maupo sa desk sa office na katabi ng coffeemaker. san ka pa? wan-plas-wan-ikwals-tu, ika nga.

c. magkaroon ka ba ng mga kaibigan na sugapa sa kape, alangan namang hindi ka pa mahawahan. sabi nga ni ai-ai, "tell me who your friends are, and i will tell you who my friends are." tapos kitakits tayo sa suking coffee shop.

d. tumataas kase ang sweldo taon-taon. (yihiii. parang totoo.) may additional resources para pambili ng hindi-ko-maipaliwanag-kung-bakit-mahal na kape ng suking coffee shop. (at kasalanan pa ng salary increases tuloy. wag nawa itong mabasa ng boss ko.)

e. kakaiba ang motto ko sa buhay pagdating sa pagkain. "ang buhay, dapat pinapasarap, hindi pinapahaba." i wonder kung yung mga taong inaabot ng otsenta anyos dahil maingat sa kinakain nila kung masasabi ba nilang na-enjoy nila talaga ang buhay nila.

sagot ko: all of the above. pero if i will put weights on the answers, letter e will definitely come first.

i would not consider myself a coffee addict. in fact, malakas ang self-control ko pagdating sa mga cravings. sadya lang talagang matigas ang ulo ko. i-differentiate natin.

adik: may mga kaibigan ako na hindi magkandaugaga sa paglaklak ng kape kapag disyembre. hindi dahil sa malamig ang simoy ng hangin. kundi dahil sa gusto lang nilang makakuha ng libreng planner. imagine, pagkakagastusan ang kung ilang baso ng mamahaling kape para sa planner! tapos hindi rin naman ginagamit. di ba napakalalang pagka-adik nyan.

matigas ang ulo: makakaramdam ng masakit sa katawan. magpapa-BP. magpapa-check up. at pag na-confirm na mataas na cholesterol at uric acid levels ang dahilan ng mga kung ano-anong nararamdaman, dededmahin lang. or at least, treat the resuls lightly by continuing to partake of a huge amount of coffee on a daily basis. ako yan.

nag-research ako ng konti sa web about coffee, its chemical components at kung anong pwedeng idulot sa katawan. swak na swak. kumbaga sa SOCO eh nakorner na ang salarin. ang problema nga lang, hindi willing yung biktima para ipakulong ang suspect. parang rape with consent. which is fair. bakit mo nga naman bibitayin ang suspect kung wala namang reklamo?

well. siguro i just need a paradigm shift para talagang makaiwas ako sa kape.

or maybe i just need a lovelife. sabi nga, love, like coffee, can also be addictive. baka sakaling pag may ibang kinahuhumalingan, mawala ang atensyon ko sa kape.

on second thought, ang kape, pag sawa ka na, pwede mo nang itapon agad-agad. walang konse-konsensya. at lalong-lalong hindi ka nya i-na-nag.

my goodness. how can you resist something as beautiful as this? can somebody just hit me in the head, please?